και τί ξέρει ο λύκος για τη σελήνη προς την οποία σηκώνει το κεφάλι ουρλιάζοντας?
Σπιτια με δεκα λεπτα αποσταση.Αυτο ονειρευομουν.Μικρη αποσταση,για να τρεξεις οποτε χρειαστει.Αρκετα μεγαλη αποσταση για να κρατησεις τον μυθο.Καληνυχτα,λοιπον.Χαιρομαι που σε παντρευτηκα.Σε ευχαριστω που με συμμεριζεσαι.Που μου αφηνεις τον ζωτικο μου χωρο.Τη μικρη πολυτελεια του να μη στριμωχνομαι στο κοινο κρεβατι.Σε ευχαριστω που δεν θα με δεις ποτε με κρεμα στο προσωπο.Που δεν θα σε ακουσω και εγω τη νυχτα να ροχαλιζεις.Σε ευχαριστω που με αφηνεις να ανασαινω.Να μπορω μεσα στη νυχτα να τηλεφωνω στη φιλη μου.Και να της λεω για σενα που αγαπω.Που η δεκαλεπτη αποσταση των σπιτιων μας με φερνει απιστευτα κοντα σου.Οταν με δεις, θα φοραω καινουργιο ρουχο που δεν το ξερεις.Για σενα το πηρα.Ο,τι και να κανω εισαι ο μονος παραληπτης μου.
